vun Marlou Lessing

Vör mien Dackterrass steiht en wunnerschöne Pappel. Un in'n Momang schüddt se millionenwies ehr Samen ut — den berüchtigten weken witten Pappelsnee, den welk Lü ok in Kissen stoppt. Överall liggt he an de Kanten, muttst meist bald Snee schuven. Un noch jümmers hangt in de Telgen grote witte Klumpen vun Samen un töövt op den neegsten Windstött, sik egaalwohen in de wiede Welt to störten. — An'n mehrsten ansmeert sünd sachs de Spinnen. Ehr verdarvt de Pappelflocken totaal dat Geschäft. Nüms flüggt dor mehr rin, wenn dat Nett so düüdlich to sehn is!

De Natuur is ungeheuer riev mit dat Leven. Uns deit dat meist üm jeden Kien leed, de an en utsichtlose Steed kient, so as in de Dackrönn, 'neem dat nienich to'n Boom warrn kann. De Natuur is dat egaal, se süht nich de Individuen, bloots de Aart. Dat hunnertdusende Samen, Spranten, Kiens, Jungbööm togrunn gaht, süht se mit utermaten Gliekmood — wenn bloots een eenzige Boom de Gene wiedergeven kann. Bloots de Aart mutt bestahn blieven. Dorto hett de Natuur ünnerscheedlich Methoden utbröödt.

Pappeln, as all Bööm, streit ehr Samen in Massen ut, egaal woneemhen de flegen orr sik ansein köönt. Dörsnittlich, seggt de Wetenschaplers, warrt ut 1 Millioon Samen een opwussen Boom.

Dat sniet in'n Sommer! Un ut all düsse Samen warrt keen Bööm...

Planten sünd sonöömte R-Strategen (R as "Reprodukschoon"), wat ehr Vermehrung angeiht: Se sett veel Nawuss in de Welt un kümmert sik denn nich mehr dorüm. De Nawuss mutt alleen klaarkamen, dat mehrste kümmt üm, un mit Glück kümmt dat een orr anner Promille vun de Samen orr Eier dör. Fisch, Reptilien, Amphibien, de mehrsten Insekten, all sünd se R-Strategen. Dat Gegendeel sünd de sonöömten K-Strategen: Se bringt wenig Nawuss vörtüüg, üm den se sik denn intensiv un lange kümmert, bet dat Jungdeert alleen klaarkamen kann. Op de Aart blievt meist all Jungdeerten an't Leven un warrt groot. Solk K-Strategen sünd all högere Söögdeerten, Wale, Elefanten un, naklaar, Primaten. Also ok wi. — Dortwüschen gifft dat mennig Stopen; Vagels, Kaninken usw. hebbt middelveel Nawuss un kümmert sik so middel üm em.

Dat K in "K-Strategen" steiht blangenbi för "Kapazität". K-Strategen leevt in en Ümgeven, de nich mehr veel Platz un Ressourcen (also Kapazität) för Millioonen anner Individuen hett. De Ümwelt vun de K-Strategen is also an ehr Kapazitätsgrenz.

Dor hangt noch massenwies Samen in de Telgen!

Dorför gaht wi Minschen allerdings teemlich riev mit uns Ressourcen üm. Mit den Bodden etwa: Jedeen Dag warrt alleen in Düütschland rund 50 Hektar Bodden mit Hüüs un Straten tostellt. De warrt ut de Natuur rutnahmen orr tominnst ut Acker- un Frieflachen. Ut en endlichen Vörraat. Jedeen Dag. 50 Hektar. Wokeen will, kann sik dat sülven in Footballfeller ümreken, ik do dat nich.

Un dat drängt ok de Pappel un ehr Boomfrünnen wieder trüch. Ehr Samen fallt jümmers fakener op Asphalt. De Bööm sünd miteens R-Strategen in en K-Ümgeven. Dor köönt se avers nich mit üm; so fix arbeidt de Evoluschoon nich. Aarten starvt ut; Pappeln nu jüst nich, man al bi dat Krimmeltüüchs süht dat gefährlich ut. Un wi, de wi ja bloots uns egen Levensbedingen seht, maakt de na un na ok twei. Wi schränkt ok uns egen Kapazität wieder in. Sogor wenn wi ahn frien Bodden leven kunnen: Ahn de annern Aarten köönt wi dat nich, un wi weet noch veel to wenig doröver, woans dat Nett vun de Aarten tosamenhangt. Anners as dat Spinnennett sünd de mehrst Tosamenhäng vun't ökoloogsche Nett för uns noch unsichtbor.

Arme Spinnen! R-Strategen as all Insekten, man vunwegen de Pappelflocken
köönt se ehr Nett in de Tunn drücken!

De Samenlawine vun de Pappel hett wat Anrögendes, ok wat Tragisches. So veel Leven geiht verlaren. Passt wi op, dat wi de Geschicht vun uns Minschen nich ok to so'n Tragödie maakt — un mennig, mennig anner Leevwesen mit togrunn riet.