vun Thomas Seemann

Wenn du schöne Sünnenopgäng sehn wullt, legg di Angeln as Hobby to. Eentlich büst du denn achter de Fisch her, un de ümsmieten Sünnenopgäng gifft dat sotoseggen as Bifang. Muttst natüürlich fröh ut de Puuch — mi maakt dat nix, man wenn dien binnere Swienshund di dor övermann is, hest du Pick hatt.

In de fröhen Morgenstünnen liggt in de Wischen af un an noch Ruugfrost, wenn de Nächt koolt weern, un över de Fehnkanääl slängelt sik en Nevelband. Ok de Ruugfrost in de Wischen vernevelt sik, de Ieskristalln verdampft direkt, ahn dat se tovöör flüssig warrt — "sublimieren" warrt dat nöömt.

De düüster Striep rechterhand an'n Horizont is blangenbi keen Landrücken, sünnern bloots en Wulkenbank. Wenn de Sünn höger stiggt, klaart se mit den Nevel un de Wulken fix op.

De Aantenküken sünd al sluppt un kiekt vull Sülvstvertruun in de Morgensünn. Ehr moosig Nest warmt sik in de Sünn gau op. De Öllernvagels höörst över de Moorwischen ehr "Quack, quack" ropen. De Lütten horkt. Orr kiekt se na de annern Schehnisse an'n Heven?

Dor is nämlich grote Alarm — de Kreih un de Bussert levert sik en Luftgefecht.

De Kreih is twoors sülven ok en Neströver un rüümt t.B. de Nester vun lüttere Singvagels ut, wenn se de Schangs hett — man wenn dat üm ehrn egen Nawuss geiht, hett se gor keen Sympathie för solk Vörhebben, un se kann ehr Nest düchdig verdeffendeern. De Bussert hett den Köttern trocken un müss dat Feld rümen.

Herr Buntspecht duckt sik reinweg un kiekt de Luftkämpf mit veel Respekt to. Nee, dorbi much he nich mitdoon! Bang is he nu ja nich direkt, man he kloppt lever lütte Insekten ut de Boomstämm un fordert un pleegt dormit sien Brood — tosamen mit sien Fru natüürlich, de em ganz liek süht, bloots de rode Kapp op'n Kopp hett se nich, se is dor swatt.

Un dor is al een noch'n Schritt wieder! De junge Kohlmeesch is flügge un schall nu rut in de Welt, man se truut sik noch nich so recht un klammert sik an de warme Muur fast. Man good, dat Meeschen to de besten Klammerer hören doot! Dat kann se dorbi also ok glieks lehren. Avers dat Flegen mutt doch kamen, un se warrt dat ok schaffen. Mama un Papa sünd in de Nehgde un passt op!

Tja, wokeen in'n Lent fröh opsteiht, warrt mit Anblicke as düsse belohnt. Dat is ok en Aart Anglerglück!