Notizen ut'n Harvstmaand

finster daag buut en woold
en welt
en woold vun welt üm mi
elk mit sien wicht, sien wichtigkeit — swoor
fallt se in den schadden
schilderwoold
de nacht vun daag un dagen

un de avend kümmt
un nimmt ehr hen
so een as all de daag

un wat stiggt op
du föhst dat mehr, ehrdat du't sühst —:
de maan.

sachten, sachten sühst du em
he lehrt di wedder sehn
un bargt sik wedder in de eer ehrn schadden
un du sühst
em lüchten
in sien borgenheit

un du sühst, wat sünst vör di borgen is.