Modder Sünn ehr Kinner:

Op Weddersehn!

Märken vun Sophie Reinheimer, överdragen vun Klaus-Dieter Tüxen

En poor Dååg låter, ganz fröh an'n Morgen, pingelt dat an de Döör: De Breefdräger! En Breef vun de Oma ut Frankfurt an'n Main:

"Mien leve Rosel, ik bün jümmers so alleen. Opa is in't Geschäft un Tant Rieke in de Köök. Willst du mi nich 'n beten Sellschop leisten? Ik grööt di recht schöön! Un ok dien Modder un Vadder. Dien Oma"

Tant Rieke harr noch dortoschreven: "Du kannst denn ok mål Rosinen probeern."

Hahaha, dor lohnt sik dat ja, nå Frankfurt to reisen. Un de Gedanke an de Reis dorhen geiht ehr nu nich mehr ut 'n Kopp, so ieferig see ok mit ehr Poppen speelt.
"Mutti, ik dörv doch, ja?"
"Kind, workeen schall di denn åvers henbringen? Nå Frankfurt fohrt man vele Stünnen! Un vun uns hett doch keeneen Tiet!"
"Ååch, weetst du, Muttel, ik bün doch all groot. Ik kann doch all ganz alleen fohren! In denn Kinnergoorn bün ik doch ok jümmers alleen gåhn!"
"Dat is richtig", lach de Vadder, "dor kunn man dat ja mål versöken!"
"Åvers du warrst Heimweh kriegen", seggt de Modder noch.
"I wo", lacht Rosel, "wenn du man keen kriggst, Mutti!"
"Dat is ok richtig", smuustert dor de Modder.

Rosel snackt vun nu an blots noch vun ehr Reis. Ganz alleen — dörf se fohren! See is mächtig stolt dorop.
Dat duer ok nich lang, dor packt de Modder Rosels Kleder un ehr Wäsch in den groten Kuffer.

Rosel åvers böstet ehr niege Popp dat Hoor un dat Kleed: Wi mööt uns doch fein måken, wenn wi beiden nå Oma in Frankfurt reisen wüllt, nich wohr, mien Lottchen?"

De Popp Suse sitt in de Sofaeck bi den Teddy un brummel: "Ik will ok mit nå Oma!"
"Du kannst doch mit dien Plåster nich nå Frankfurt fohren! Lååt man, mien Suse, ik kååm ja bald wedder! Du speelst solang mit Teddy, wenn ik weg bün! Åvers, morgen kümmst du mit in denn Kinnergoorn. Ik mutt doch Tant Eva un Tant Klara seggen, dat ik verreisen do. Un Ilse und Rudi un Karla un Franz-Jochen un all de annern Kinner segg ik denn ok: Op Weddersehn!"